ادامه مطلب
پادشکنندگی منابع انسانی به زبان ریاضی

این مقاله پارادایم «تابآوری» (Resilience) را در منابع انسانی به چالش میکشد و مدل «پادشکنندگی» (Antifragility) را جایگزین آن میکند. برخلاف روشهای سنتی که بر پیشبینی دقیق و حذف نوسان تمرکز دارند، این رویکرد با استفاده از منطق ریاضی «حساسیت مثبت به پراکندگی»، پیشنهاد میدهد که سازمانها چگونه میتوانند از نوسانات بازار کار، بحرانهای غیرمنتظره و خطاهای پیشبینی، به عنوان سوخت برای تکامل و ارتقای توانمندیهای خود استفاده کنند. محور اصلی این نوشتار، حرکت از مدیریت ریسکِ مبتنی بر پیشبینی، به مدیریتِ مبتنی بر «آمادگی ساختاری» و پذیرش عدمقطعیت است.



