چرا وبسایت پادشکنندگی در منابع انسانی ایجاد شد؟
بحران دیگر یک اتفاق استثنایی در زندگی سازمانها نیست.
نوسانات اقتصادی، تغییرات فناوری، مهاجرت و جابهجایی استعدادها، فرسودگی شغلی، تغییر نسل نیروی کار و اتفاقات پیشبینینشده، همگی نشان میدهند که سازمانها بیش از گذشته در محیطی پر از عدمقطعیت فعالیت میکنند.
در چنین شرایطی، یک سؤال برای ما جدیتر از همیشه شد:
آیا هدف سازمان فقط دوام آوردن در بحران است، یا میتوان از دل بحران یاد گرفت و قویتر شد؟
این سؤال، نقطه شروع شکلگیری Antifragile HR بود.
چرا نگاه ما به منابع انسانی باید تغییر کند؟
منابع انسانی سالهاست مسئولیتهای مهمی مانند جذب و توسعه کارکنان، مدیریت عملکرد، نگهداشت استعدادها، فرهنگ سازمانی و حمایت از کارکنان را بر عهده دارد.
اما شرایط امروز سازمانها، پرسشهای تازهای ایجاد کرده است.
وقتی یک نیروی کلیدی سازمان را ترک میکند، فناوری جدیدی مدل کسبوکار را تغییر میدهد یا یک بحران ناگهانی برنامههای سازمان را به هم میریزد، آیا کافی است HR فقط به وضعیت قبل برگرداند؟
یا باید از خود بپرسد:
این اتفاق چه چیزی درباره سیستم منابع انسانی ما به ما آموخت؟
کجا آسیبپذیر بودیم؟
چه قابلیتی باید ایجاد کنیم تا در مواجهه بعدی بهتر عمل کنیم؟
از نگاه ما، این تغییر سؤال بسیار مهم است. زیرا HR میتواند از یک واحد صرفاً واکنشگرا، به بخشی از ظرفیت یادگیری و توسعه قابلیتهای سازمان تبدیل شود.
پادشکنندگی چه چیزی به این نگاه اضافه میکند؟
مفهوم پادشکنندگی از کارهای نسیم نیکلاس طالب الهام گرفته شده است. پادشکنندگی با تابآوری یکسان نیست.
یک سیستم تابآور تلاش میکند در برابر فشار و اختلال دوام بیاورد و پس از آن به عملکرد خود ادامه دهد یا به وضعیت قبلی بازگردد.
اما در پادشکنندگی، سؤال دیگری مطرح میشود:
آیا سیستم میتواند از مواجهه با نوسان و اختلال، چیزی به دست آورد؟
برای آشنایی بیشتر با این مفهوم و تفاوت آن با تابآوری، میتوانید مقاله
پادشکنندگی منابع انسانی چیست و چرا مهم است؟
را مطالعه کنید.
چرا منابع انسانی؟
بحرانها در نهایت توسط انسانها و تیمها تجربه و مدیریت میشوند.
در شرایط دشوار، کارکنان تصمیم میگیرند، مدیران اولویتها را تغییر میدهند، تیمها راههای جدید همکاری پیدا میکنند و سازمان مجبور میشود با محدودیتها و اطلاعات ناقص تصمیم بگیرد.
به همین دلیل، منابع انسانی میتواند نقشی فراتر از مدیریت فرآیندهای روزمره داشته باشد.
برای مثال، HR میتواند به سازمان کمک کند تا:
از تجربه بحرانها یاد بگیرد؛
وابستگی بیش از حد به افراد یا مهارتهای خاص را کاهش دهد؛
قابلیتها و مهارتهای جدید ایجاد کند؛
همکاری میان تیمها را تقویت کند؛
سیستمهای منابع انسانی را متناسب با شرایط جدید بازطراحی کند؛
و کارکنان و مدیران را برای مواجهه بهتر با عدمقطعیت آماده کند.
در این نگاه، HR فقط وظیفه حمایت از سازمان در زمان بحران را ندارد؛ بلکه میتواند در ساخت قابلیتهایی که سازمان را برای بحرانهای آینده آمادهتر میکنند نقش داشته باشد.
چرا این وبسایت را ایجاد کردیم؟
Antifragile HR با یک هدف مشخص شکل گرفت: ایجاد فضایی برای مطالعه، پژوهش و گفتوگو درباره پادشکنندگی در منابع انسانی.
ما میخواهیم بررسی کنیم که ایده پادشکنندگی چگونه میتواند به مسائل واقعی منابع انسانی و سازمانها مرتبط شود.
از جمله:
منابع انسانی در شرایط بحران و عدمقطعیت؛
یادگیری سازمانی از اختلالها؛
تفکر سیستمی در HR؛
توسعه قابلیتهای سازمانی؛
نقش رهبری و فرهنگ در مواجهه با تغییر؛
و طراحی سیستمهای منابع انسانی که بتوانند با محیطهای پیچیدهتر سازگار شوند.
در بخش پژوهش و بینشهای پادشکنندگی منابع انسانی تلاش میکنیم این موضوعات را از زاویه پژوهش، تجربه و تحلیل دنبال کنیم.
هنوز پاسخ نهایی را نداریم
یکی از دلایل ایجاد این وبسایت دقیقاً همین است.
ما پادشکنندگی منابع انسانی را یک مدل کامل و نهایی نمیدانیم که پاسخ همه مسائل سازمان را در اختیار داشته باشد.
برعکس، آن را یک حوزه در حال توسعه و یک مسیر پژوهشی میدانیم.
هنوز پرسشهای زیادی وجود دارد:
چه قابلیتهایی واقعاً به پادشکنندگی منابع انسانی کمک میکنند؟
چگونه میتوان این قابلیتها را ایجاد و توسعه داد؟
آیا میتوان پادشکنندگی منابع انسانی را اندازهگیری کرد؟
چه تفاوتی میان یک سازمان تابآور و یک سازمان پادشکننده وجود دارد؟
و چگونه میتوان این ایدهها را در سیستمهای واقعی HR به کار گرفت؟
برای ما، ارزش Antifragile HR در همین پرسشهاست؛ در تلاش برای پیدا کردن پاسخهایی که بتوان آنها را با پژوهش، شواهد و تجربه واقعی سازمانها آزمود.
از بحران تا یادگیری
شاید مهمترین تفاوت این نگاه را بتوان در یک تغییر ساده خلاصه کرد.
بهجای اینکه فقط بپرسیم:
چگونه از سازمان در برابر بحران محافظت کنیم؟
میتوانیم بپرسیم:
چگونه از تجربه بحران برای یادگیری و ساخت قابلیت جدید استفاده کنیم؟
این تغییر نگاه میتواند نقش منابع انسانی را نیز تغییر دهد.
بحران ممکن است ضعفهای پنهان سازمان را آشکار کند؛ وابستگی به یک فرد، شکاف مهارتی، تمرکز تصمیمگیری، ارتباطات ناکارآمد یا حتی فرآیندهایی که فقط در شرایط عادی کار میکنند.
اما آشکار شدن این ضعفها پایان ماجرا نیست.
آنچه اهمیت دارد این است که سازمان بعد از این تجربه چه میکند.
آیا فقط به شرایط قبل برمیگردد؟
یا چیزی از این تجربه میآموزد و خود را برای آینده بهتر آماده میکند؟
Antifragile HR از همین سؤال آغاز میشود
ما این وبسایت را ایجاد کردیم تا همین مسیر را دنبال کنیم؛ مسیری میان پژوهش، تفکر سیستمی و واقعیتهای روزمره منابع انسانی.
هدف ما ارائه یک پاسخ ساده برای مسئلهای پیچیده نیست.
هدف، ساختن دانش و چارچوبهایی است که بتوانند به ما کمک کنند بهتر بفهمیم:
چگونه منابع انسانی میتواند به سازمان کمک کند نهفقط در برابر تغییر دوام بیاورد، بلکه از تجربه تغییر برای یادگیری و ساخت قابلیتهای جدید استفاده کند.
Antifragile HR از همین سؤال آغاز میشود.
